وانا ونوچيني

دکتر بهرام مير جلالي، مي گويد:‏‎ ‎‏"در قرآن آمده است که ايجاد تغيير در دستورات الهي، گناه نيست. اين ‏کاري است که ما هر روز مي کنيم؟ دانه هاي گندم را آسياب مي کنيم و از آن نان مي پزيم، از چوب درختان ‏ميز و صندلي مي سازيم. چرا نبايد اين امکان وجود داشته باشد که آلت تناسلي يک مرد يا زن را تغيير داد؟ ‏هيچ منعي براي اين کار وجود ندارد".‏

دکتر مير جلالي جراح متخصص عمل روي ترانسکشوال هاست. مطب او در مرکز جراحي ميرداماد در ‏مرکز شهر تهران است. چه کسي تصورش را مي کند که در جمهوري اسلامي ايران، کلينيک هايي کاملا ‏قانوني وجود دارند که با احترام از ترانسکشوال ها استقبال مي کنند و به آنها کمک مي کنند تا تغيير جنسيت ‏بدهند و گاهي وقت ها پيش مي آيد که اين عمل جراحي با بيمه دولتي انجام مي شود. تا آنجايي که ما غربي ها ‏از ايران مي دانيم، کشور پارادوکس هاست. همين چند ماه پيش، رئيس جمهور ايران، محمود احمدي نژاد، در ‏سخنراني اش در دانشگاه کلمبيا گفته بود که "ما در ايران همجنسگرا نداريم". اين مسلم است که اگر در ايران ‏همجسنگرايي هم باشد، زندگي سختي دارد. آنها مجبورند يکديگر را در پارک ها، پارکينگ خانه ها و کاملا ‏پنهاني ملاقات کنند. اگر يکي از مهماني هاي اين افراد را گروهي بسيجي کشف کنند، عاقبت آن بسيار سخت ‏تر از يک مهماني مختلط خواهد بود. نه تنها آنها را شلاق مي زنند و بازداشت مي کنند، بلکه از آنها ‏فيلمبرداري مي کنند تا آبروي خود و خانواده شان را ببرند. اين احتمال هم وجود دارد که محکوم به سنگسار ‏بشوند. مسلما در چشم ملا ها، همجنسگرايي تفاوت زيادي با ترانسکشوال بودن دارد، زيرا آنها همجنسگرايي ‏را محصول فرهنگ منحط غرب مي دانند.‏

سالن انتظار کلينيک جراحي ميرداماد، پر از آدم است. بسياري از اين افراد انجام عمل تغيير جنسيت را تنها ‏راه براي بازگشت به جامعه مي دانند. تشخيص طبي در مورد آنها اين است که آنها ترانسکشوال هستند و با ‏استناد به اين تشخيص مي توانند بطور قانوني تغيير جنسيت بدهند. اکثر مراجعين اهل تهران هستند، اما ‏تعدادي هم از شهرستان هاي ديگر آمده اند. آنها مي گويند که در شهر هاي کوچک، جايي که مردم محافظه ‏کار تر و سنتي تر هستند و کنترل اجتماعي بيشتر است، اگر يک ملا که قرآني را در دست دارد تغيير جنسيت ‏دادن فردي را بپذيرد، مردم هيچ حرفي به اين فرد نمي زنند و و کسي که تغيير جنسيت مي دهد، ديگر از هيچ ‏چيز نمي ترسد. اما مواردي هم وجود دارد که اصلا مثل موردي که ذکر شد، نيست. مرداني که زن مي شوند، ‏ممکن است از همه کس و همه جا طرد شوند. مردي که زن مي شود، قبل از هر چيز بايد آزادي که قبلا داشت ‏را فراموش کند. اين کار آساني نيست.‏

‏ آيت الله خميني، خودش شخصا تصميم گرفت که اين آزادي را به ترانسکشوال ها بدهد. اين تصميم به لطف ‏پيگيري هاي يک تکنسين تلويزيون عملي شد که او را متقاعد کرد تا فتوا بدهد که ترانسکشوال ها مي توانند ‏تغيير جنسيت بدهند. اين تکنسين تلويزيون که حالا زن شده است در آپارتمانش که پوشيده از کوسن و آينه ‏است، زندگي مي کند و داوطلبانه براي همه مي گويد که چگونه امام سالخورده و کاريزماتيک را متقاعد کرد ‏که چنين فتوايي بدهد. او مي گويد چند روز کنار در خانه امام معطل شد تا توانست ملاقات خصوصي با او ‏داشته باشد. او زندگي اش را براي امام تعريف کرد. خميني او را درک کرد. خميني اعلام کرد که در قرآن و ‏احاديث تحقيق کرده است و هرگز چيزي پيدا نکرده است که مانع از دادن فتوا درمورد تغيير جنسيت بشود.‏

همه ما مي دانيم که فتوا چيست و اگر هم بطور دقيق ندانيم، درمورد حکمي که خميني عليه سلمان رشدي ‏صادر کرد، شنيده ايم. اما همه نمي دانند که ممکن است که صدور يک فتوا، عاقبت خوشي داشته باشد. هر ‏ايراني مي تواند با توضيح دادن موردي که مي خواهد، از يک آيت الله، فتوا بگيرد، در صورت لزوم، اين کار ‏با فرستادن ايميل هم ميسر است. فتوا از لحظه صدور ارزش قانوني دارد.‏

هر کس در ايران مي خواهد تغيير جنسيت بدهد بايد در يک کميسيون که متشکل از روحانيون و پزشکان ‏است، حاضر شود که گفته مي شود تشريفاتي است زيرا طبق آمار، تعداد جراحي هاي تغيير جنسيت در ايران ‏از تعداد جراحي هاي تغيير جنسيت در کل منطقه خاورميانه بيشتر است. عمل جراحي تغيير جنسيت، در ‏کلينيک هاي خصوصي انجام مي شود و هر کس بايد پول جراحي را بپردازد. هزينه عمل حدود سه هزار ‏دلار مي شود و معمولا تعداد عمل ها بيش از يکي است و به همين دليل براي بسياري از ايرانيان، اين مبلغ ‏زياد است. اما بايد توجه داشت که نرخ اين عمل جراحي به نسبت بازار جهاني، بسيار ارزان است و اين ‏درحالي است که ايران معروف به داشتن بهترين جراحان پلاستيک است. اين بيماران هميشه چيزي از زندگي ‏گذشته خود به همراه دارند. دکتر بهرام مير جلالي با لبخند مي گويد: "کساني که او تبديل به "زن" کرده است، ‏نسبت به بسياري از کساني که زن به دنيا آمده اند، همسران بهتري هستند".‏

تکنسين سابق تلويزيون که صحبتش را کرديم، در زندگي خانوادگي اش خوشبخت است. مشکل او فقط اين ‏است که هرگز نتوانسته است با چادر کنار بيايد. او يک بار به احترام امام چادر سرش کرده است. اما گرفتن ‏چادر زير شانه و اينکه بايد مراقب بود که از سر نيافتد، کار آساني براي او نيست.‏

با آرايشي که کرده است، بلافاصله معلوم مي شود که او مذهبي و سنتي نيست. اما سوال اينجاست که چرا ‏براي پوشاندن سرش از روسري استفاده نمي کند که نگه داشتن آن آسان تر است؟ او برايم تعريف مي کند که ‏دليل آن اين است که خميني از آن جوان تکنسين که از او کمک خواسته بود، فقط يک درخواست داشت. ‏خميني به او گفته بود: "وقتي که زن شدي، بايد لباس مناسب بپوشي. نبايد با روسري بگردي و بايد چادر ‏بگذاري و هرگز آن را برنداري". او به امام قول مي دهد و هنوز که هنوز است، بر سر قولش ايستاده است. ‏تنها چيزي که آزارش مي دهد اين است که از وقتي چادري شده است، چاق شده است. روي ميز عکسي از ‏يک پسر جوان لاغر با مو هاي قهوه اي است. تصويري از يک زندگي ديگر.‏

منبع: لاستامپا، 19 فوريه